ប្រធានព្រឹទ្ធសភាលោក ហ៊ុន សែន សម្រេចតែងតាំងឧត្តមសេនីយ៍ឯក ចៅ ភិរិទ្ធ ជាអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការពារជាតិ តាមសំណើរបស់លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត។ នេះបើតាមព្រះរាជក្រឹត្យដែលចុះហត្ថលេខាដោយលោក ហ៊ុន សែន ក្នុងនាមជាប្រមុខរដ្ឋស្តីទី ដែលទូរទស្សន៍អាស៊ីសេរី ទើបទទួលបាននៅថ្ងៃទី១៧ ខែមីនា។
ឧត្តមសេនីយ៍ឯក ចៅ ភិរិទ្ធ គឺជាកូនប្រុសច្បងរបស់នាយឧត្ដមសេនីយ៍ ចៅ ភិរុណ ដែលបច្ចុប្បន្នជារដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការពារជាតិ និងជាអតីតអគ្គនាយកដ្ឋានសម្ភារៈបច្ចេកទេស ក្រសួងការពារជាតិ។ នាយឧត្ដមសេនីយ៍ ចៅ ភិរុណ បានបង្កើតគ្រួសារនិយម និងបក្ខពួកនិយមនៅក្នុងក្រសួងការពារជាតិ មិនខុសពីជួរថ្នាក់ដឹកនាំកំពូលៗរបស់ក្រសួងការពារជាតិនោះទេ។
ឧត្ដមសេនីយ៍ឯក ចៅ ភិរិទ្ធ ដែលទើបត្រូវបានតែងតាំងមុខតំណែងជាអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងការពារជាតិនេះ ក៏បានឡើងកាន់តួនាទីជាអគ្គនាយកនៃអគ្គនាយកដ្ឋានសម្ភារៈបច្ចេកទេស ក្រសួងការពារជាតិ ជំនួសឪពុករបស់លោកដែរ។ រីឯកូនប្រុសទីពីរ គឺឧត្ដមសេនីយ៍ឯក ចៅ ពលៈ ក៏មានតំណែងជាអគ្គនាយករងនៃអគ្គនាយកដ្ឋានសម្ភារៈបច្ចេកទេស ក្រសួងការពារជាតិ បន្ទាប់ពីបងប្រុសរបស់គាត់។
ទោះជាយ៉ាងណា គ្រួសារលោក ចៅ ភិរុណ នេះ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះអាស្រូវខ្លាំងពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងអំពើពុករលួយ។ កាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២១ សហរដ្ឋអាមេរិក បានដាក់ទណ្ឌកម្មលើលោក ចៅ ភិរុណ និងសមាជិកក្រុមគ្រួសាររបស់លោកទាំងប្រពន្ធនិងកូនៗជុំវិញការប្រព្រឹត្តអំពើពុករលួយពាក់ព័ន្ធនឹងគម្រោងសាងសង់ និងកែលម្អកំពង់ផែកងទ័ពជើងទឹករាមនៅក្រុងព្រះសីហនុដែរ។ ការដាក់ទណ្ឌកម្មនេះ រួមមានការបង្កកទ្រព្យសម្បត្តិដែលពួកគេអាចមាននៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងការរឹតត្បិតទិដ្ឋាការមិនឱ្យជាន់ដីសហរដ្ឋអាមេរិកជាដើម។
ប្រទេសកម្ពុជា ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់រដ្ឋាភិបាលត្រកូល”ហ៊ុន”ជាង៤ទសវត្សមកនេះ បានបង្កើតឲ្យមានអំពើពុករលួយនិងគ្រួសារនិយម បក្ខពួកនិយម នៅគ្រប់ក្រសួងស្ថាប័នរបស់រដ្ឋទាំងអស់ ដោយនៅក្នុងនោះ ក៏មានក្រសួងការពារជាតិមួយដែរ។ ថ្នាក់ដឹកនាំកំពូលៗរបស់កងទ័ពភាគច្រើន គិតតែពីកសាងទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួន និងពង្រឹងអំណាចគ្រួសារដោយលើកបន្តុបកូនចៅនិងសាច់ញាតិរបស់ខ្លួនឲ្យកាន់តួនាទីសំខាន់ៗនៅក្នុងជួរកងទ័ព។ បញ្ហាពុករលួយ និងគ្រួសារនិយមនៅក្នុងជួរថ្នាក់ដឹកនាំកងទ័ពនេះ ត្រូវបានគេមើលឃើញថា គឺជាឧបសគ្គរារាំងដល់ការធ្វើទំនើបកម្មក្នុងវិស័យកងទ័ពកម្ពុជា ហើយបង្កភាពអយុត្តិធម៌ជាច្រើនដល់កូនទាហាន និងធ្វើឲ្យប្រទេសកម្ពុជា រងការឈ្លានពានពីប្រទេសជិតខាងយ៉ាងងាយ។ ក្នុងសង្គ្រាមពីរលើកជាមួយប្រទេសថៃកន្លងមក កងទ័ពខ្មែរដែលចេញច្បាំងភាគច្រើនបំផុត គឺជាកងទ័ពដែលនៅសេសសល់ពីសម័យតស៊ូ និងជាកូនចៅរបស់ប្រជារាស្ត្រក្រីក្រ។ ពួកគាត់ សុទ្ធតែជាអ្នកក្លាហានចេញច្បាំងការពារទឹកដីដោយមិនខ្លាចសត្រូវ ទោះបីជាគ្មានអាវុធទំនើប និងអារម្មណ៍ខ្វាយខ្វល់អំពីបញ្ហាជីវភាពដុនដាបរបស់គ្រួសារក្តី។ ចំណែកកូនចៅរបស់អ្នកធំៗ ពួកគេ គ្មានវត្តមាននៅសមរភូមិមុខឡើយ ប៉ុន្តែពួកគេ បែរជាអង្គុយចាំទទួលតំណែងសំខាន់ៗយ៉ាងស្រួល៕
