សាលាដំបូងខេត្តឧត្ដរមានជ័យ បានផ្ដន្ទាទោសអ្នកសារព័ត៌មានអនឡាញលោក លួត សុផល ឱ្យជាប់ពន្ធនាគារ ២ឆ្នាំ បន្ទាប់ពីរាយការណ៍រឿងទាហានជួរមុខខ្វះទឹកប្រើប្រាស់។ ប្រពន្ធលោក លួត សុផល អះអាងថា មិនទទួលយកបានទេ ពីព្រោះ ប្ដីលោកស្រី ផ្សាយការពិត និង តែងតែជួយកងទ័ព។ រីឯអ្នកឃ្លាំមើលថា លោក លួត សុផល គ្មានកំហុសទេ ហើយលោកធ្វើការដើម្បីបម្រើប្រយោជន៍សាធារណៈ ប៉ុណ្ណោះ។
ប្រពន្ធលោក លួត សុផល គឺលោកស្រី វឿន ឡាឡង់ ខកចិត្តចំពោះសាលក្រមរបស់សាលាដំបូងខេត្តឧត្តរមានជ័យ កាលពីថ្ងៃទី១៤ ខែកក្កដា ដែលបានកាត់ ទោសឱ្យប្ដីគាត់ ជាប់ពន្ធនាគារ ២ឆ្នាំ ទាំងគ្មានកំហុស។ លោកស្រីថា លោកស្រី មិនអាចទទួលយកបានទេ ពីព្រោះ ប្ដីលោកស្រី និយាយការពិតអំពីស្ថានភាព កងទ័ពដែលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ជួយ និងពុំមានបំណងញុះញង់ ដូចតុលាការ ចោទប្រកាន់នោះទេ។
លោកស្រី វឿន ឡាឡង់ ប្រាប់ទូរទស្សន៍អាស៊ីសេរី នៅថ្ងៃទី១៥ ខែកក្កដានេះ ថា ក្រៅពីនិយាយតែការពិត លោក លួត សុផល ជាប្ដី តែងតែជួយយកអាសារប្រជា ពលរដ្ឋ ដែលខ្វះលទ្ធភាព និង កងទ័ព ដោយមិនយកកម្រៃ ដូចជា ជួយដឹកជញ្ជូន ពលរដ្ឋ ដែលគ្មានមានមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ ចេញពីតំបន់គ្រាប់ផ្លោងរបស់កងទ័ពថៃ និងជួយដឹកជញ្ជូនសាកសពរបស់ទាហានជាដើម។ លោកស្រី ថា ការកាត់ទោសប្ដីលោកស្រី គឺជាបំបាក់ស្មារតីមនុស្ស ដែលធ្វើអំពើល្អជួយពលរដ្ឋ ទូទៅ ដោយគ្មានការរើសអើង។
លោកស្រី វឿន ឡាឡង់៖ «ខ្ញុំចង់សំណូមពរដល់រាជរដ្ឋាភិបាល ឱ្យជួយដោះលែង ប្ដីខ្ញុំ គាត់អត់បានខុសអីទេ ព្រោះគាត់និយាយសុទ្ធតែពាក្យពិតទាំងអស់ ហើយ គាត់មិនដឹងនិយាយពាក្យហ្នឹងខុស គាត់និយាយត្រង់។ ពួកខ្ញុំមិនបានប្រកាន់ បក្ខពួកអីទេ ពួកខ្ញុំធ្វើការដោយស្មោះត្រង់ ព្រោះអីតាំងពីវគ្គទី១ មកម្ល៉េះ ដែលប្ដីខ្ញុំ ដឹកស្បៀងដឹកទឹកជូនទាហាន ហើយដឹកប្រជាជន ដែលគាត់អត់មានអីជិះ ដឹកកម្មករចេញពីកាស៊ីណូ ដែលគាត់មិនមានអីជិះហ្នឹង ក៏ពួកខ្ញុំដឹក ហើយសូម្បីវគ្គ ទី២ ដែលគេបាញ់គ្នាខ្លាំងក៏ពួកខ្ញុំដឹកដែរ។ ដឹកដោយគ្មានយកលុយទេ គឺជួយយក អាសាគាត់តែម្ដង»។
អ្នកសារព័ត៌មានអនឡាញ និងជាអតីតកីឡាប្រដាល់ លោក លួត សុផល ត្រូវបាន អាជ្ញាធរចាប់ខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី១៣ ខែកុម្ភៈ នៅស្រុកចុងកាល់ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ ក្រោយពីលោក បានផ្សាយព័ត៌មាន កាលពីថ្ងៃទី៧ ខែកុម្ភៈ អំពីការខ្វះទឹកប្រើប្រាស់របស់កងទ័ពខ្មែរ ក្នុងពេលកម្ពុជាបន្តមានជម្លោះ ព្រំដែនជាមួយថៃ។ អ្នកសារព័ត៌មានអនឡាញរូបនេះ ត្រូវបានសាលាដំបូងខេត្តឧត្តរមានជ័យ កាត់ទោសឱ្យជាប់ ពន្ធនាគារ ២ឆ្នាំ ពីបទ«ធ្វើឱ្យខូចទឹកចិត្តកងទ័ព» និង «ញុះញង់ ឱ្យប្រព្រឹត្តបទឧក្រិដ្ឋជាអាទិ៍» កាលពីថ្ងៃទី១៤ ខែកក្កដា។
ក្រៅពីអ្នកសារព័ត៌មានលោក លួត សុផល ក៏មានអ្នកសារព័ត៌មានអនឡាញពីររូប ទៀត គឺលោក ភាព ភារ៉ា និង លោក ផន សុភាព ត្រូវបានសមត្ថកិច្ច ចាប់ខ្លួន ដាច់ដោយឡែកពីគ្នានៅក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ បន្ទាប់ពីវិលត្រឡប់ពីរាយការណ៍ព័ត៌មាន នៅខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ ពួកគាត់ ត្រូវបានតុលាការខេត្តសៀមរាប ផ្ដន្ទាទោស ឱ្យជាប់ពន្ធនាគារ១៤ ឆ្នាំ ពីបទ«ប្រគល់ឲ្យរដ្ឋ បរទេសនូវព័ត៌មាន ជាអាទិ៍ ដែលអាចធ្វើឱ្យអន្តរាយការការពារជាតិ» កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥ តាមមាត្រា ៤៤៥ នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ ដែលជាកម្រិតទោសខ្ពស់ ជិតដល់កម្រិតអតិបរមា នៃទោសសម្រាប់បទល្មើសនេះ គឺ១៥ឆ្នាំ។
នាយកប្រតិបត្តិនៃសម្ព័ន្ធអ្នកសារព័ត៌មានកម្ពុជា (CamboJA) លោក ណុប វី ប្រាប់ទូរទស្សន៍អាស៊ីសេរី នៅថ្ងៃទី១៥ ខែកក្កដា ថា អ្នកសារព័ត៌មានទាំងនេះ គ្មានកំហុសទេ ពីព្រោះពួកគាត់ ធ្វើការដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានពិត ប្រាប់រដ្ឋាភិបាល និងប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ។ លោកលើកឡើងថា ចៅក្រមគួរតែពិចារណា អំពីស្មារតី រដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងការប្រើប្រាស់ច្បាប់អន្តរជាតិ ដូចជា សេចក្ដីថ្លែងការណ៍សកល ស្ដីពីសិទ្ធិមនុស្ស និង កតិកាសញ្ញាអន្តរជាតិ ស្ដីពីសិទ្ធិពលរដ្ឋ និងសិទ្ធិ នយោបាយ ជាដើម ដើម្បីថ្លឹងថ្លែងតម្កល់សេរីភាពជាមូលដ្ឋានរបស់ពលរដ្ឋ និងផលប្រយោជន៍ សាធារណៈជាធំ។
លោក ណុប វី បារម្ភថា អ្នកសារព័ត៌មាន និងក្រុមអ្នកអត្ថាធិប្បាយលើបណ្ដាញសង្គម នឹងទទួលរងនូវភាពអយុត្តិធម៌ កាលណាតុលាការបកស្រាយ ខ្លឹមសារច្បាប់ ឱ្យមានលក្ខណៈទូលំទូលាយពេក ខណៈច្បាប់កម្ពុជា ក៏នៅមានចំណុចខ្វះចន្លោះ យកទៅធ្វើជាមូលដ្ឋាននៃការចោទប្រកាន់លើអ្នកសារព័ត៌មាន និងអ្នករិះគន់។
លោក ណុប វី៖ «ការប្ដឹងផ្ដល់ ការចោទប្រកាន់ ការកាត់ទោសនេះ វានឹងជះឥទ្ធិពល អវិជ្ជមាន វាធ្វើឱ្យបាត់បង់នូវអ្នកដែលដើរតួនាទីជាអ្នកឃ្លាំមើល បញ្ហានៅក្នុងសង្គម ជាពិសេស អ្នកសារព័ត៌មាន គឺធ្វើឲ្យពួកគាត់ភ័យខ្លាចបាក់ស្បាត ហើយលែងហ៊ាន ធ្វើកិច្ចការហ្នឹងតែម្ដង ដែលផលជះពីហ្នឹង គឺធ្វើឱ្យសាធារណជនហ្នឹង គឺមិនទទួល បានព័ត៌មានពិត ហើយបើសាធារណជនមិនទទួលបានព័ត៌មានពិត ក្នុងយុគសម័យឌីជីថលនេះ គឺស្របពេលដែល AI ហើយហ្នឹងការបង្កើតព័ត៌មាន បង្កើតព័ត៌មានមិនច្រើនផង គឺវាធ្វើឱ្យមានផលអវិជ្ជមានធ្ងន់ធ្ងរទៅលើសង្គម»។
ខេមបូចា រាយការណ៍ថា ចាប់តាំងពីខែមករា ដល់ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ អ្នកសារព័ត៌មាន ជិត១០នាក់ ត្រូវបានអាជ្ញាធរចាប់ខ្លួន ដោយសារការផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាព្រំដែន បញ្ហារបស់កងទ័ព និងការឆបោក តាមអនឡាញ។
អ្នកសារព័ត៌មានខ្លះ ត្រូវបានឃុំខ្លួន រយៈពេលខ្លី រួចក៏ដោះលែងវិញ ក្រោយធ្វើវីដេអូសុំទោស។ អ្នកសារព័ត៌មានខ្លះត្រូវអាជ្ញាធររឹបអូសយកឧបករណ៍ សម្រាប់បំពេញ វិជ្ជាជីវៈ ខណៈអ្នកសារព័ត៌មានខ្លះ ត្រូវអាជ្ញាធរបង្ខំឱ្យលុបរូបថត ឬវីដេអូចេញពីម៉ាស៊ីនថត ឬទូរស័ព្ទដៃហើយចុងក្រោយ ពួកគេត្រូវបានតុលាការចោទប្រកាន់ និងឃុំខ្លួនដោយប្រើក្រមព្រហ្មទណ្ឌតែម្តង៕
