ក្រុមសហជីពឯករាជ្យ បាននាំគ្នាទៅដាក់ញត្តិ នៅក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ ដើម្បីស្នើសុំរដ្ឋាភិបាលដំឡើងប្រាក់ឈ្នួល ដល់កម្មករក្នុងវិស័យកាត់ដេរឱ្យ បាន២៥០ដុល្លារក្នុង១ខែសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៧។ ការស្នើនេះ ក្រោយពីពួកគាត់ឃើញថា កម្មករនិយោជិត កំពុងប្រឈមបញ្ហា ជីវភាពខ្វះខាត ដោយសារតែប្រាក់ឈ្នួលតិចពេក ខណៈតម្លៃទំនិញឡើងថ្លៃខ្ពស់ដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការរស់នៅប្រកបដោយជីវភាព សមរម្យនិងប្រកបដោយភាពថ្លៃថ្នូរ។
នៅថ្ងៃទី១៤ ខែកញ្ញា ក្រុមមេដឹកនាំសហព័ន្ធសហជីព និងសហជីពចំនួន១១ ស្ថាប័ន បានប្រមូលម្ដុំគ្នា នៅមុខក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ ដើម្បីដាក់ញត្តិស្នើសុំដំឡើងប្រាក់ខែគោលចំនួន៤០.៦៦ដុល្លារ បន្ថែមលើប្រាក់ខែ គោលបច្ចុប្បន្នចំនួន២១០ដុល្លារ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៧។ ការស្នើសុំនេះ ធ្វើឡើងស្របពេលដែលក្រសួងការងារ តំណាងក្រុមហ៊ុន និងក្រុមកម្មករសហជីព កំពុងតែចរចាគ្នា រឿងប្រាក់ឈ្នួលកម្មករសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៧។
តាមរយៈញត្តិដែលក្រុមសហព័ន្ធសហជីព និងសហជីពឯករាជ្យ បានដាក់ទៅរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការងារ លោក ហេង សួរ បានរៀបរាប់ថា សំណើដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលចំនួន ៤០.៦៦ ដុល្លារបន្ថែម លើប្រាក់ខែគោលបច្ចុប្បន្នចំនួន ២១០ដុល្លារ សម្រាប់កម្មករនិយោជិតក្នុងវិស័យកាត់ដេរសំលៀក បំពាក់ ផលិតស្បែកជើង ផលិតផលធ្វើដំណើរ ក្នុងគោលបំណងដើម្បី បំពេញតម្រូវការជាក់ស្ដែងដែលកម្មករកំពុងជួបការលំបាកលើការចំណាយថ្លៃអាហារបន្ទប់ជួល និងការផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ជាដើម។
កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរទៀតនោះពួកគាត់ថា បច្ចុប្បន្នកម្មករ ដើម្បីបានលុយខែគ្រប់គ្រាន់ សម្រាប់ចំណាយលើអាហារ និងសងបំណុលគេ ជាដើម ពួកគាត់ត្រូវធ្វើការថែមម៉ោងលើសកម្លាំងពលកម្ម រហូតគ្មានពេលសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ ទោះបីជាអំឡុងពេលឈឺក្ដី។ ក្រុមសហជីពទាំងនោះក៏បានអំពាវនាវដល់ក្រុមហ៊ុនម៉ាកយីហោ និងអ្នកបញ្ជាទិញអន្តរជាតិ ត្រូវចូលរួមគាំទ្រការដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលនេះ តាមរយៈការកំណត់តម្លៃបញ្ជាទិញដែលអាចគ្របដណ្ដប់លើថ្លៃពលកម្មដែលកើនឡើង ការផ្ដល់ការបញ្ជាទិញដែលមានស្ថិរភាព និងអាចទូទាត់ទាន់ពេលវេលា។
ទន្ទឹមគ្នានោះ ក្រុមសហជីពបញ្ជាក់ថា ប្រាក់ឈ្នួលដែលមានការធានា និងមានកម្រិតខ្ពស់ជាងមុន នឹងរួមចំណែកលើក កម្ពស់សុខភាពរបស់កម្មករនិយោជិត សុខុមាលភាព គ្រួសារ និងស្ថិរភាពនៃវិស័យកាត់ដេរ។
នៅថ្ងៃទី១៤ ខែកញ្ញា ដដែលនេះក្រសួងការងារ និង តំណាងភាគី ពាក់ព័ន្ធ បានបន្តពិភាក្សាកំណត់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា សម្រាប់កម្មករនិយោជិត ផ្នែកវាយនភណ្ឌ កាត់ដេរ ផលិតស្បែកជើង និងផលិតផលធ្វើដំណើរនិងកាបូប ជាលើកទី៥ នៅទីស្ដីការរបស់ក្រសួងការងារ។ តាមរយៈការបង្ហោះលើហ្វេសប៊ុក របស់ក្រសួងការងាររៀបរាប់ថា កិច្ចពិភាក្សានោះតំណាងកម្មករ និងតំណាងក្រុមហ៊ុន បានពន្យល់គ្នាទៅវិញទៅមកនូវគោលជំហររបស់ខ្លួន ខណៈក្រសួងជាអ្នកសម្របសម្រួល។
ជាលទ្ធផល តំណាងភាគីកម្មករនិយោជិត បានស្នើនូវតួលេខកំណើនរបស់ខ្លួនពីរផ្សេងៗគ្នា ដែលសហជីពភាគច្រើនស្នើសុំដំឡើងប្រាក់ខែបន្ថែមចំនួន ១៥,៣ដុល្លារ និងមួយចំនួនទៀតស្នើចំនួន៤០,៦ដុល្លារអាម៉េរិក លើប្រាក់ខែគោលបច្ចុប្បន្នចំនួន ២១០ដុល្លារ។ រីឯ តំណាងភាគីនិយោជកវិញ បានស្នើរក្សាតួលេខបច្ចុប្បន្នចំនួន ២១០ដុល្លារ ដោយសំអាងថា តំណាងភាគីនិយោជកបានបន្ថែមថវិកាចំនួន២,៥ដុល្លារ សម្រាប់ចំណាយលើសោហ៊ុយសម្រាប់ធ្វើដំណើររបស់កម្មកររួចហើយ។ យ៉ាងណាកិច្ចប្រជុំនេះ ពុំទាន់សម្រេចបែបណានោះទេ នឹងត្រូវចរចាបន្តទៀតនៅថ្ងៃទី១៨ ខែកញ្ញា។
ទោះជាយ៉ាងណា កិច្ចប្រជុំចរចាប្រាក់ឈ្នួលឆ្នាំនេះ មានការរឹតត្បិតខ្លាំងជាងមុន ដោយមិនអនុញ្ញាតឱ្យតំណាងសហជីពឯករាជ្យចូលរួមពិភាក្សាដេញដោលឱ្យបានទូលំទូលាយនោះទេ។ តំណាងសហជីពឯករាជ្យ គឺមានតែប្រធានសហព័ន្ធសហជីពកម្ពុជា លោកស្រី យ៉ាង សោភ័ណ្ឌ ដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូលរួម។ ក្រុមសហជីពយល់ឃើញថា ប្រាក់ខែគោលឆ្នាំ២០២៧នេះ ពុំសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានខ្ពស់ជាងឆ្នាំមុនៗនោះទេ ព្រោះអ្នកចរចាភាគច្រើនរួមទាំងក្រសួងការងារផង ហាក់លំអៀងទៅកាន់ភាគីក្រុមហ៊ុន ដោយពុំបានពិចារណា លើទុក្ខលំបាករបស់កម្មករជាក់ស្ដែង។
អ្នកគ្រប់គ្រងកម្មវិធីការងារនៃមជ្ឈមណ្ឌលសម្ព័ន្ធភាពការងារ និងសិទ្ធិមនុស្ស (Central) លោក ឃុន ថារ៉ូ ប្រាប់ទូរទស្សន៍អាស៊ីសេរីនៅថ្ងៃទី១៤ ខែកញ្ញាថា ការកំណត់តួលេខប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា ២៥០ ដុល្លារ ក្នុងមួយខែដែលស្នើឡើងដោយក្រុមសហជីព ទៅកាន់ក្រុមប្រឹក្សាជាតិប្រាក់ឈ្នួលនោះ ជាជំហានមួយដែលសំខាន់ ដើម្បីឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចបាននូវប្រាក់ឈ្នួល ដែលអាចទ្រទ្រង់ជីវភាពរស់នៅសម្រាប់កម្មករនិយោជិត និងក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគាត់។
លោកបន្តថាប្រសិនបើពិនិត្យអំពីស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ច សង្គម ជាពិសេសផ្ដោតទៅលើតម្លៃទំនិញ បញ្ហាការកំណត់តម្លៃអាហារ ការថែទាំសុខភាព ការចំណាយទៅលើការដឹកជញ្ជូន និងលើការអប់រំរបស់កូនៗកម្មករ ជាដើមគឺមានការកើនឡើងខ្ពស់។ លោកអះអាងថា ប្រាក់ឈ្នួលនៅពេលបច្ចុប្បន្ន២១០ដុល្លារ មិនអាចបំពេញតម្រូវការជាមូលដ្ឋាន សម្រាប់កម្មករនិយោជិតឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងសមរម្យនោះឡើយ។
លោក ឃុន ថារ៉ូ៖ «ការដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា ២៥០ ដុល្លារនេះ ខ្ញុំគិតថា វាអាចជួយបង្កើនអំណាចនៃការទិញរបស់កម្មករនិយោជិត ហើយវាអាចកាត់បន្ថយនូវភាពងាយរងគ្រោះផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ជាពិសេស បញ្ហាបំណុលគ្រួសារ ព្រមទាំងការពង្រឹងភាពធន់នៅក្នុងការរស់នៅសម្រាប់កម្មករនិយោជិត ខណៈពេលដែលប្រព័ន្ធកិច្ចគាំពារសង្គមរបស់យើងហ្នឹង វាអត់ទាន់មានភាពរឹងមាំ»។
ជាមួយគ្នានោះ លោកយល់ថា ការដំឡើងប្រាក់ខែជូនកម្មករ ឱ្យសមរម្យ ពិតជាសំខាន់ ដើម្បីជំរុញឱ្យសេដ្ឋកិច្ចជាតិ រីកចម្រើន តាមរយៈការបង្កើននូវការប្រើប្រាស់ផលិតផលក្នុងស្រុក។ លោកសង្កត់ធ្ងន់ថា ការចរចាប្រាក់ឈ្នួល គួរតែផ្ដល់អាទិភាពបន្ថែម ទៅដល់តម្លៃនៃជីវភាពរស់នៅសម្រាប់កម្មករនិយោជិត និងលើកកម្ពស់នូវសុខុមាលភាពស្របពេលប្រទេសកម្ពុជាកំពុងត្រៀមខ្លួនចាកចេញពីប្រទេសដែលមានការអភិវឌ្ឍតិចតួច (LDCs) ក្នុងឆ្នាំ២០២៩។
ក្រុមមេដឹកនាំសហជីព ក៏បានបញ្ជាក់ថា កំណើនប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា ឬក៏តួលេខ ២៥០ ដុល្លារ មិនត្រឹមតែជួយ លើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅរបស់កម្មករនិយោជិតនោះទេ វាថែមទាំងឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីវឌ្ឍនភាពផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចរបស់កម្ពុជា ហើយ ជាការទទួលខុសត្រូវ របស់រដ្ឋាភិបាល ក្នុងការប្ដេជ្ញាចិត្តលើកកម្ពស់នូវកម្មវិធីការងារសមរម្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយនូវភាពក្រីក្រ ដូចដែលរដ្ឋាភិបាលបានអះអាងថា កម្ពុជានឹងក្លាយជាប្រទេសមានប្រាក់ចំណូលមធ្យមកម្រិតខ្ពស់ក្នុងឆ្នាំ២០៣០៕
