ជនភៀសសឹកខ្លះសប្បាយចិត្តដែលបានទីជម្រកបណ្ដោះអាសន្នថ្មី ប៉ុន្តែ ពួកគាត់ជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាល លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត បង្ហាញគោលជំហរ និងសកម្មភាពឱ្យបានម៉ឺងម៉ាត់ ក្នុងការទាមទារទឹកដីដែលបាត់បង់យកមកវិញ។ មន្ត្រីសង្គមស៊ីវិលបារម្ភថា ប្រសិនបើ រដ្ឋាភិបាលពុំបានប្រឹងប្រែងក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាព្រំដែនឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងសកម្មទេនោះ ករណីនេះនឹងអូសបន្លាយយូរ ហើយជនភៀសសឹកក៏នឹងរស់នៅដោយ គ្មានភាពច្បាស់លាស់។
ពលរដ្ឋ និងមន្ត្រីសង្គមស៊ីវិល លើកឡើងថា ថ្វីត្បិត ជនភៀសសឹករាប់ម៉ឺននាក់នៅតាមខេត្តជាប់ព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ទទួលបានទីជម្រកបណ្ដោះអាសន្នថ្មី ជំនួសឱ្យការរស់នៅក្រោមតង់កៅស៊ូក្ដៅហួតហែង និងលិចទឹកក្ដី ពួកគាត់ថា នេះមិនមែនមានន័យថា ជាជោគជ័យរបស់រដ្ឋាភិបាលនោះទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលដែលរដ្ឋាភិបាលត្រូវតែធ្វើបន្តទៀតនោះ គឺការទាមទារទឹកដីដែលថៃកំពុងកាន់កាប់យកមកប្រគល់ជូនដល់ពលរដ្ឋវិញ និងត្រូវធានានូវសុវត្ថិភាពយូរអង្វែង។
ជនភៀសសឹកម្នាក់រស់នៅតំបន់ភូមិជោគជ័យ ស្រុកអូរជ្រៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ លោក ព្រហ្ម ចិត្ត ប្រាប់ទូរទស្សន៍ អាស៊ីសេរីនៅថ្ងៃទី២៥ ខែមីនាថា ជនភៀសសឹកភាគច្រើន លែងសូវបារម្ភរឿងភ្លៀង និងជំងឺឆ្លងនៅពេលដែលអាជ្ញាធរបានរៀបចំទីជម្រកបណ្ដោះអាសន្នថ្មីឱ្យ។ ទោះយ៉ាងណា លោកនៅតែមានការព្រួយបារម្ភពីបញ្ហាជីវភាព ព្រោះមិនដឹងថា ត្រូវរកប្រកបមុខរបរអ្វី ដើម្បីអាចចិញ្ចឹមជីវិតបន្ត។ លោកថា អាជ្ញាធរប្រាប់ពលរដ្ឋកុំឱ្យបារម្ភរឿងជីវភាព ព្រោះមាន អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល ចុះបង្រៀន ពីការដាំដំណាំផ្សេងៗ ដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ប៉ុន្តែ លោកថាពុំមែនជារឿងងាយស្រួលទេ។
ទន្ទឹមគ្នានោះ លោកថា ការដែលពលរដ្ឋព្រមទទួលយកទីជម្រកបណ្ដោះអាសន្ននៅភូមិស្លក្រាម ឃុំស្លក្រាម ស្រុកស្វាយចេក គឺគ្រាន់តែដើម្បីកាត់បន្ថយបញ្ហាលំបាកមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមិនអាច ឱ្យពលរដ្ឋភ្លេចភូមិកំណើត ដីធ្លី និងផ្ទះសម្បែង ដែលយោធាថៃកំពុងតែកាន់កាប់នោះឡើយ។ លោកស្នើឱ្យរដ្ឋាភិបាល ត្រូវពន្លឿនដោះស្រាយបញ្ហាជាមួយថៃ ធ្វើយ៉ាងណា ទាមទារយកដីធ្លីទាំងនោះមកវិញ ហើយរដ្ឋាភិបាលត្រូវបង្ហាញជំហរច្បាស់លាស់ ដែលធ្វើឱ្យពលរដ្ឋអាចជឿទុកចិត្តបាន។
លោក ព្រហ្ម ចិត្ត៖ «ចង់ឱ្យរដ្ឋាភិបាលពន្លឿនក្នុងការដោះស្រាយជាមួយនឹងភាគីថៃឱ្យបានលឿន។ប្រសិនបើបានលឿនមែន គឺមានតែអរ ព្រោះចង់ឱ្យបានលឿន»។
អាជ្ញាធរខេត្តបន្ទាយមានជ័យ កាលពីថ្ងៃទី២៣ ខែមីនា បានចេញសេចក្ដីប្រកាសព័ត៌មានបញ្ជាក់ថា ពលរដ្ឋដែលរងគ្រោះ ព្រោះ យោធាថៃហ៊ុមព័ទ្ធលួសបន្លា ដាក់ទូកុងតឺន័រយកដីធ្លី ផ្ទះសម្បែង ហើយ មិនអាចចូលទៅរស់នៅវិញបាន មានដូចជាភូមិជោគជ័យភូមិព្រៃចាន់ ស្ថិតនៅស្រុកអូរជ្រៅ និងភូមិសាមគ្គី ភូមិត្រពាំងសំរោង ភូមិផ្លូវបំបែក និងភូមិបន្ទាយមានឬទ្ធិ ស្ថិតនៅស្រុកថ្មពួក រដ្ឋាភិបាល កំពុងរៀបចំដីធ្លី ជាគម្រោងរបស់សមាគមអតីតយុទ្ធជន ដើម្បីសាងសង់ ផ្ទះសម្រាប់ផ្ដល់ជូនជនភៀសសឹក ឱ្យរស់នៅជាបណ្ដោះអាសន្ន ដែលស្ថិតនៅ ភូមិស្លក្រាម ឃុំស្លក្រាម ស្រុកស្វាយចេក។
អាជ្ញាធរអះអាងថា ទីតាំងផ្ទះបណ្ដោះអាសន្ន មានទំហំ ៤០០ហិកតារ និងមានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់គ្រាន់ ខណៈ បច្ចុប្បន្ន ជាងកំពុងសាងសង់ផ្ទះ និងផ្ដល់ជូនជនភៀសសឹកជាបន្តបន្ទាប់ តាមរយៈការចាប់ឆ្នោត។ អាជ្ញាធរក៏បានបញ្ជាក់ថា ការរៀបចំដី និងផ្ទះជូននេះ មិនមែនជា ថ្នូរនៃការដោះដូរជាមួយដី ពលរដ្ឋ ដែលយោធាថៃកំពុង រំលោភយកនោះទេ គឺជាការរស់នៅបណ្ដោះអាសន្ន ដើម្បីរង់ចាំការ ដោះស្រាយបញ្ហាវាងរដ្ឋាភិបាល និង ភាគីថៃ ហើយពេលដោះស្រាយរួចពលរដ្ឋទាំងនោះ នឹងត្រូវត្រឡប់ទៅរស់នៅភូមិកំណើតវិញ។
ទោះជាយ៉ាងណា អាជ្ញាធរខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ពុំបានបញ្ជាក់ថា តើរដ្ឋាភិបាលនឹងដោះស្រាយបញ្ហាដីធ្លី និងផ្ទះសម្បែងរបស់ពលរដ្ឋ ដែលយោធាថៃកំពុងកាន់កាប់នោះ ដោយរបៀបណានោះឡើយ។ កន្លងទៅ រដ្ឋាភិបាល លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ធ្លាប់បានអះអាងថា នឹងដោះស្រាយតាមរយៈការចរចាទ្វេភាគី ប៉ុន្តែ ភាគីថៃតែងតែបដិសេធមិនចរចា ដោយសំអាងថា ថៃពុំទាន់មាននាយករដ្ឋមន្ត្រីថ្មី។ ទន្ទឹមនឹងការបដិសេធនោះ យោធាថៃ មិនបន្ធូរដៃក្នុងការសាងសង់សំណង់រឹង និង មូលដ្ឋានកងទ័ព ដូចជាលេណដ្ឋាន និងទីតាំងកាំភ្លើងធំ នៅលើទឹកដីខ្មែរនោះឡើយ ករណីនេះ ហាក់បង្ហាញថា ពួកគេនឹង គ្រប់គ្រងទឹកដីខ្មែរជាអចិន្ត្រៃយ៍ ហើយមិនផ្ដល់ឱ្យកម្ពុជានោះទេ។
ទូរទស្សន៍អាស៊ីសេរីពុំអាចទាក់ទងអ្នកនាំពាក្យក្រសួងការពារជាតិ អ្នកស្រី ម៉ាលី សុជាតា និងអភិបាលខេត្តបន្ទាយមានជ័យ លោក អ៊ុំ រាត្រី ដើម្បីបញ្ជាក់បន្ថែមជុំវិញរឿងនេះបានទេនៅថ្ងៃទី២៥ ខែមីនា ដោយហៅទូរស័ព្ទចូល តែគ្មានអ្នកទទួល។
ជុំវិញរឿងនេះ ប្រធានសមាគមការពារសិទ្ធិមនុស្សអាដហុក លោក នី សុខា យល់ឃើញថា ការផ្ដល់ទីជម្រកបណ្ដោះអាសន្នទៅដល់ជនភៀសសឹកគឺជារឿងល្អ ក៏ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលក៏ត្រូវតែគិតគូរពីជីវភាពពលរដ្ឋផងដែរ ថាតើពួកគាត់ អាចប្រកបរបរអ្វីខ្លះដើម្បីអាចចិញ្ចឹមជីវិតបន្ត។ ទន្ទឹមគ្នានោះ លោកថា ក្រោយពីផ្ដល់ទីជម្រកហើយ រដ្ឋាភិបាលត្រូវបង្ហាញឆន្ទៈ និងគោលជំហរឱ្យច្បាស់ថានឹង ទាមទារដីធ្លី និង ផ្ទះសម្បែង ដែលយោធាថៃកំពុងកាន់កាប់នោះ យកមកវិញ។ លោកថា ការធ្វើបែបនេះ ដើម្បីឱ្យពលរដ្ឋស្ងប់ចិត្តខ្លះ ប៉ុន្តែប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាល ពុំអើពើរកដំណោះស្រាយឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងប្រកបដោយតម្លាភាពទេ ពលរដ្ឋនឹងងាកមករិះគន់រដ្ឋាភិបាលជាថ្មី។
លោក នី សុខា៖ «តើរដ្ឋាភិបាលបានជូនដំណឹងជាសាធារណៈអំពីជំហររបស់ខ្លួនក្នុងការដោះស្រាយ និងវិធីដែលរដ្ឋាភិបាលនឹងដោះស្រាយយកដីទាំងនោះឱ្យមកប្រជាពលរដ្ឋ មកវិញ និងយកឱ្យប្រទេសកម្ពុជាវិញហ្នឹង ថាតើរដ្ឋាភិបាលមានជំហរបែបណា ហើយថាតើមានវិធីសាស្ត្រដោះស្រាយបែបណា? អ៊ីចឹងយើងចង់ឱ្យរដ្ឋាភិបាលផ្ដល់ដំណឹងទាំងហ្នឹងឱ្យបានច្បាស់លាស់ដែរ»។
មន្ត្រីសង្គមស៊ីវិល និងប្រជាពលរដ្ឋ តែងតែជំរុញឱ្យ លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ប្ដឹងថៃទៅតុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិ ICJ និង តុលាការព្រហ្មទណ្ឌអន្តរជាតិ ICC ជុំវិញទង្វើឈ្លានពាន និងឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាម ដែលយោធាថៃ បានបំពានមកលើកម្ពុជា។ ពួកគាត់ថាប្រសិនបើលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត មិនព្រមប្ដឹងថៃទៅតុលាការអន្តរជាតិនោះទេ ការទាមទារទឹកដី ដែលបាត់បង់ទាំងនោះ ហាក់មានសង្ឃឹមតិចតូចបំផុត ព្រោះ យោធាថៃ ពុំដែលបោះបង់គំនិតឈ្លានពានទឹកដីកម្ពុជានោះទេ ខណៈសព្វថ្ងៃ ពួកគេនៅតែបន្ត រុលចូលកាន់តែជ្រៅ ហើយគ្រប់កន្លែងដែលពួកគេបានកាន់កាប់ គឺមានការសាងសង់សំណងរឹង និងមូលដ្ឋានទ័ពជាច្រើន ដើម្បីគ្រប់គ្រងជាអចិន្ត្រៃយ៍។
បន្ថែមពីលើនោះ មេបញ្ជាការកងទ័ព និងអ្នកនយោបាយថៃ តែងតែប្រើវោហារសព្ទឌឺដងមកលើកម្ពុជាថា ប្រសិនបើកម្ពុជា ចង់បានទឹកដីទាំងនោះវិញ កម្ពុជាត្រូវធ្វើសង្គ្រាមជាមួយភាគីថៃ។ ហេតុផលនេះហើយ បានជាភាគីថៃ តែងតែ បដិសេធមិនចូលរួមតុចរចារកដំណោះស្រាយបញ្ហាព្រំដែនជាមួយកម្ពុជានោះទេ។ ទន្ទឹមគ្នានោះ នៅតាមព្រំដែន យោធាថៃតែងតែបង្ករឿង និងបាញ់គំរាមកំហែងជេរប្រមាថ លើកងទ័ពកម្ពុជា ដើម្បីឱ្យកម្ពុជាបាញ់តប រួចហើយយកលេសបង្កសង្គ្រាមឈ្លានពានទឹកដីកម្ពុជាកាន់តែជ្រៅជាងមុន។ អ្នកឃ្លាំមើលថានេះហើយ ជាគំនិតថៃ គឺមានតែចង់ពង្រីកទឹកដីបន្ត ពុំមានចេតនាចរចានោះឡើយ៕
